Εγώ αγαπώ όλο το κόσμο..!

Ακούω επανειλημμένως τελευταία τις εξής φράσεις από ανθρώπους γύρω μου:

-Εγώ αγαπάω όλο το κόσμο. Δεν έχω πειράξει μυρμήγκι.

-Εγώ αγαπώ τους πάντες μέχρι να μου κάνει κάποιος κακό.

-Εγώ δίνομαι σε όλους και γίνομαι θυσία για όλους, αλλά κανείς δε με εκτιμά.

-Εγώ είμαι ο καλύτερος για τους άλλους και για αυτό τη πατάω συνέχεια.

-Εγώ είμαι ο καλύτερος, αλλά δε το έχει εκτιμήσει κανείς.

Δε το κρύβω, λοιπόν, ότι και εγώ και η φίλη μου η Ν. που είναι τώρα δίπλα μου και γράφουμε αυτό το άρθρο μαζί τα έχουμε πει αυτά, μάλιστα τα έχουμε πιστέψει κιόλας..!

Έχω, όμως, να κάνω την εξής ερώτηση:

"Ξέρει κανείς τι είναι αληθινή αγάπη;"

Εγώ πιστεύω ότι όταν κάποιος λέει αυτά τα λόγια δεν έχει καν συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αγάπη..! Γιατί αν το είχε κάνει δε θα ξόδευε τόσο πολύ ενέργεια να πετάξει τέτοιες ανοησίες..!

Όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε πάνω κάτω τι είναι αγάπη, νιώθουμε ότι ξέρουμε πώς να αγαπάμε και νομίζουμε ότι η αγάπη δεν ορίζεται γιατί ο κάθε ένας έχει το δικό του τρόπο να την εκφράσει, γιατί αγάπη είναι έρωτας, αγκαλιές, απόλυτο δόσιμο, ταπείνωση, γράμματα ερωτικά και άλλα τέτοια.

Κανείς που λέει τέτοια λόγια, όμως, δεν βάζει μέσα στη λέξη "αγάπη" τις λέξεις: ευθύνη, νοιάζομαι, όρια, δίνω και παίρνω.

Η φράση "Εγώ αγαπάω όλο το κόσμο. Δεν έχω πειράξει μυρμήγκι" είναι καθαρά μια παθητική, ανενεργή ηθικιστική αγάπη που ουδεμία σχέση με την αληθινή αγάπη. Το να κάθομαι σε ένα καναπέ, να λέω ότι αγαπώ όλο το κόσμο στο πνευματικό επίπεδο μόνο είναι απλά απάθεια και ανία.

Η φράση "Εγώ αγαπώ τους πάντες μέχρι να μου κάνει κάποιος κακό" έχει παρόμοια έννοια με τη προηγούμενη και είναι σαφώς πιο εγωκεντρική. Τι σημαίνει ότι αγαπάς κάποιον μέχρι να σου κάνει κακό; Και γιατί να σου κάνει κάποιος κακό αν απλά κάθεσαι στο καναπέ σου; Και τι σημαίνει, στο κάτω κάτω, κακό..! Ποιος άνθρωπος στο κόσμο θέλει να κάνει κακό χωρίς λόγο και αιτία;

Οι φράσεις "Εγώ δίνομαι σε όλους και γίνομαι θυσία για όλους, αλλά κανείς δε με εκτιμά", "Εγώ είμαι ο καλύτερος για τους άλλους και για αυτό τη πατάω συνέχεια", "Εγώ είμαι ο καλύτερος, αλλά δε το έχει εκτιμήσει κανείς" βγάζουν μια φαινομενική θλίψη και απογοήτευση αυτού που τις λέει προς το κόσμο γύρω του. Μπορώ να καταλάβω γιατί τις λένε, γιατί έχω νιώσει και εγώ έτσι κάποιες φορές.

Αλλά, τελικά, κατάλαβα απλά δεν ήξερα τι είναι αγάπη. Το να πιστεύεις ότι ο εαυτός σου είναι "λαχείο" και ότι κανείς δε σε έχει εκτιμήσει είναι τόσο μα τόσο εγωιστικό. Θέτει την έννοια της αγάπης στο απόλυτο "εγώ" έξω και πέρα από το "εμείς". Νιώθεις έτσι γιατί δίνεις για να πάρεις, δίνεις με το ρολόι, δίνεις απεριόριστα για να πάρεις απεριόριστα. Όταν νιώθεις έτσι δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν δέχεσαι ότι έχεις όρια στα όρια του άλλου, σε νοιάζει μόνο να πάρεις ηθική αυτοεπιβεβαίωση ότι έκανες το "αντικειμενικά" σωστό και μετά να το ζητήσεις πίσω ή να νιώσεις απογοήτευση - ένα συναίσθημα που σε κάνει να νιώθεις ακόμα πιο αδικημένος, άρα επιβεβαιώνεσαι μέσα από αυτό, άρα νιώθεις ότι όλοι σε κατηγορούν πριν καν σε κατηγορήσουν και κάνεις συνέχεια κάτι για τους άλλους χωρίς να το ζητήσουν για να επιβεβαιώσεις τη θεωρία σου ότι "δε θα σε εκτιμήσουν".

Γενικώς, σε νοιάζει να κάνεις αυτό που θεωρείς εσύ ως "αντικειμενικά" σωστό, χωρίς να σεβαστείς τη πραγματική ανάγκη του άλλου, να τον ακούσεις, να ενδιαφερθείς αληθινά για αυτόν, να μοιραστείς μαζί τους τις ανησυχίες του και μετά να του δώσεις αυτό που πιστεύεις ότι έχει αληθινά ανάγκη. Αυτό μπορεί να είναι απλά να τον ακούσεις ή απλά να μη κάνεις τίποτα ή απλά να είσαι εκεί για αυτόν ή απλά να του απαντήσεις κάτι για τον εαυτό σου και όχι για τη θεωρία σου για τη ζωή.

Η αληθινή αγάπη βιώνεται στη ζωή πραγματικά όταν ακούω αυτόν που έχω δίπλα μου, νοιάζομαι αληθινά για αυτόν, τον ηρεμώ, τη γαληνεύω ή και τον εκπαιδεύω ή ακόμα και του ζητάω. Αγάπη δεν είναι να νιώθω ότι είμαι τέλειος να αγαπάω και περιμένω να με εκτιμήσεις για αυτό που είμαι εσύ πρώτα και μετά να εκτιμήσω εγώ εσένα που κατάφερες να δεις τις ικανότητές μου. Η αγάπη είναι μια κίνηση, μια προσπάθεια να ενδιαφερθώ για τον άλλο, να του προσφέρω αυτό που ζητάει, να έχω ευθύνη για αυτόν και να του δίνω και να του ζητάω έρωτα..! Αγάπη δεν είναι να τα δίνεις όλα και σε όλους χωρίς κριτήρια και ευθύνη. Δεν είσαι θεός και είναι πολύ εγωιστικό να νιώθεις ότι τα δίνεις όλα σε όλους και όλοι σε αδικούν μετά.

Είδα μια κοπέλα εχθές σε ένα μαγαζί με σάντουιτς η οποία μου μίλησε για το πόσο αδικημένη νιώθει από τους άντρες, γιατί κανείς δεν εκτιμάει αυτό που τους δίνει. Πιστεύει ότι ο εαυτός της είναι πραγματικός θησαυρός και ότι έχει πέσει σε όλους τους κακούς άντρες ως τώρα. Και τη ρωτάω τότε... γιατί, εφόσον, νιώθεις ότι είσαι πραγματικός θησαυρός, δεν είσαι με κάποιον άντρα που να έχετε μαζί μια πολύ δυνατή σχέση με αληθινή αγάπη; Και μου απαντάει ότι κανείς δε με έχει εκτιμήσει ως τώρα και όταν βρεθεί ο άντρας που θα μου δώσει αυτό που θέλω τότε θα νιώσω καλά.

Ξέχασε κάτι, μάλλον, η κοπέλα... η αγάπη δεν έχει μέσα της τη λέξη "εγώ είμαι" αλλά έχει μέσα της τη λέξη "εμείς είμαστε". Και αν το πάμε στο επίπεδο ερωτικής σχέσης άντρα-γυναίκα μάλλον αυτή η κοπέλα-θησαυρός περιμένει πρώτα να πάρει κάτι από το άντρα ή τη νοιάζει να δώσει όλο της το θησαυρό σε έναν άντρα χωρίς καν να μπει στο κόπο να τον ρωτήσει τι πραγματικά θέλει αυτός ο άντρας από το θησαυρό αυτό.

Δε γίνεται να "είμαι καλά εγώ" ούτε να "είσαι καλά εσύ" αν δεν "είμαστε καλά εμείς". Μόνο μέσα από αυτό το "είμαστε καλά" βιώνεις το πόσο κατάφερες να είσαι θησαυρός για τον άλλο και για τη σχέση. Μόνο ξεκινώντας να δίνεις εσύ πρώτα αυτό που έχει ανάγκη ο άλλος πραγματικά θα αρχίσεις να παίρνεις και πίσω. Και το λέω με σιγουριά για να μη φοβάται κανείς... αν αρχίσεις και δίνεις αληθινή αγάπη σε έναν άνθρωπο, μόνο αγάπη θα πάρεις και τίποτε άλλο..!