50 ή 500 χιλιάδες;

Μετά τη χθεσινή διαδήλωση στο Σύνταγμα, μπαίνω σε ένα ταξί. Με ρωτάει ο ταξιτζής:

-Ήσουν και εσύ στο Σύνταγμα;

-Ναι ήμουνα.

-Αχ παλικάρι μου, τσάμπα τρέχετε. Δε πρόκειται να αλλάξει τίποτα.

-Γιατί το λέτε αυτό;

-Τι να αλλάξει παιδί μου; Αν δεν εμφανιστεί πολύς κόσμος να γίνει σαματάς, έτσι ειρηνικά και με λίγους δε γίνεται τίποτα.

-Γιατί λέτε ότι ήταν λίγοι; Πόσοι δηλαδή έπρεπε να είμαστε; Ελάτε και εσείς να γίνουμε πολλοί.

-Μα άκουγα στο ραδιόφωνο από την αστυνομία ότι ήταν περίπου 40-50 χιλιάδες. Αν δε κατέβει όλος ο κόσμος κάτω δε γίνεται τίποτα.

-Καταρχήν εγώ άκουσα ότι ήταν 300 χιλιάδες. Και εκτός αυτού, δεν έχει σημασία τι είπε το ράδιο ή γιατί πήγα εγώ ή κάποιος άλλος. Ούτε καν αν πήγα έχει σημασία. Σημασία έχει τι θα κάνω εγώ και εσείς αύριο το πρωί που θα ξυπνήσουμε για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για εμάς και το συνάνθρωπό μας.

-Συμφωνώ παλικάρι μου με αυτό που λες, αλλά έτσι όπως μας έχουν κάνει ο κάθε ένας κοιτάει τον εαυτό του.

-Φτάσαμε... καληνύχτα και σας εύχομαι υγεία και αγάπη.

-Καληνύχτα παιδί μου, να πάνε όλα καλά στη ζωή σου.

-Και σε εσάς.

Καταρχήν, του λόγους που πήγα εγώ στο Σύνταγμα τους έχω αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο μου. Δε με ενδιαφέρει να διαφημίσω τον εαυτό μου ούτε τις απόψεις μου.

Εγώ εχθές έφυγα από το Σύνταγμα με ένα γλυκό συναίσθημα. Ένα γλυκό συναίσθημα γιατί ένιωσα την ενέργεια όλου του κόσμου που ήταν εκεί (όλους όμως... και των νέων και των μεγάλων και των αριστερών και των δεξιών και των ανεξάρτητων και των Ελλήνων και των μεταναστών και των άθεων και των θρησκόληπτων και των θεοσεβούμενων και των αντρών και των γυναικών). Ένιωσα ότι αυτή η ενέργεια θέλει κάτι καλό και ειρηνικό. Με το που γινόταν μια παρεξήγηση αμέσως πεταγόταν άλλοι 10 να πουν "όχι νεύρα παιδιά, με αγάπη και ηρεμία". Εγώ με αυτό συγκινήθηκα.

Είδα όλο το κόσμο να είναι εκεί σε πλαίσια ειρηνικά και αγάπης για το τόπο του και το συνάνθρωπό του και ας είναι ασαφές ακόμα το τι πρέπει να γίνει ή το πόσο φταίει ο κάθε ένας μας.

Δυστυχώς, ο κόσμος που ακούει ραδιόφωνο και βλέπει τηλεόραση δεν έχει ακόμα ξυπνήσει καλά... αλλά δε πρέπει να μας απογοητεύει το γεγονός...

Το πιο όμορφο πανό στη πλατεία έλεγε "Αν θες να αλλάξει ο κόσμος, άλλαξε τον εαυτό σου". Το έχω αναλύσει και αυτό σε άρθρα μου διάφορα πριν καιρό.

Μια απορία έχω μόνο για το τέλος... άκουγα σήμερα το πρωί σε ένα πολύ αγαπημένο μου σταθμό ότι εχθές μαζεύτηκαν περίπου 400-500 χιλιάδες κόσμος και σήμερα θα συνεχιστεί... και ο παραγωγός είπε την εξής είδηση... στην Αγγλία, λέει, διάφοροι επώνυμοι καλλιτέχνες με μπροστάρη των Στινκ έστειλαν μια επιστολή στο πρωθυπουργό της χώρας να διαμαρτυρηθούν για τη κατάσταση της χώρας..!

Ρωτώ εγώ... που είναι όλοι οι διάσημοι καλλιτέχνες, τραγουδιστές, οργανοπαίχτες, ζωγράφοι και γλύπτες; Γιατί δε δίνουν μια μεγάλη μουσική παράσταση όλα αυτά τα τρανταχτά ονόματα που έδιναν τόσες και τόσες συναυλίες πριν τη κατάσταση αυτή;

Δε κατηγορώ κανέναν γιατί δε ξέρω μέσα τους τι σκέφτονται... απλά τους ζητάω να δώσουν μια ωραία συναυλία με όλα τα μεγάλα ονόματα μέσα η οποία θα έχει τίτλο... "Τραγουδάμε όλοι μαζί". Τίποτε άλλο, τόσο απλά, τόσο δυνατά..! Χωρίς ομιλίες και χωρίς προτάσεις για το πώς θα αλλάξουν οι άλλοι..!

Ένα μεγάλο φιλί στη μικρή Στεφανία που έπαιζα εχθές μαζί της όση ώρα ήμουν στο Σύνταγμα..!