Τώρα ξέρω..!

Η φύση μας είναι μικρή και τρωτή απέναντι στον αβυσσαλέο, ατέρμονο, ανελέητο και καταστρεπτικό έρωτα που χτίζει το μυαλό μας..! Καλό ταξίδι να έχουμε και ας απολαύσουμε και τα δύο... και τον έρωτα και τη κατάντια μας μπροστά του..!

Δεν έχει αξία αν δεν ζήσεις και τα δύο..!

Παλεύω χρόνια να τα φέρω βόλτα και να τα κάνω να συναντηθούν... αντιδράνε σθεναρά και τα δύο... το ένα θέλει το άλλο, δε κάνει χωρίς αυτό... όταν όμως έρθουν κοντά παλεύουν το ένα να ξεσκίσει το άλλο... δίνουν μάχη που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια... τρώνε μέχρι και τα λυσσακά τους για να νικήσουν..!

Και κάθομαι εγώ ο άμοιρος σε μια γωνιά και κοιτάω.. ανήμπορος να κάνω κάτι, έρμαιο των βαθύτερων ενστίκτων τους (μου;)... φοβισμένος από τις φλώγες μίσους που πετάγονται πάνω μου, με μάτια κλαμμένα... περιμένω να δω ποιο θα νικήσει..! Ποιο θα με νικήσει..!

Κλαίω... πονάω... υποφέρω... ζω..!

Η αυγή με βρίσκει ματωμένο, γδαρμένο παντού... οι πληγές βαθιές... με ζεστό αίμα να αναβλύζει ακόμα από μέσα... η ανάσα μου προσπαθεί να ισορροπήσει... ο ιδρώτας μου μυρίζει θάνατο..!

Γιατί θεέ μου είμαι έτσι..;

Γιατί με άφησες μόνο να παλεύω με τα θηρία μου..;

Πού είσαι όταν σε χρειάζομαι..;

Νιώθω ένα χαμόγελο να με κοιτάει... "ξέρεις!"... λες..;

Δάκρυ... πόνος... πάθος... ελπίδα... δύναμη... ζωή...!

Σηκώνομαι... περπατάω βαριά... προχωράω προς το φώς... πιο έτοιμος τώρα..! Τώρα ξέρω... τώρα ξέρω πώς είναι η μάχη και είμαι έτοιμος... νιώθω ότι την επόμενη φορά θα βγω νικητής..! Τώρα ξέρω..!

Η μάχη έρχεται ξανά..! Ξέρω τώρα τα πάντα... είμαι έτοιμος να βρω το δρόμο μου στο χάρτη του κόσμου..!

Κι αν σίγουρος ήμουν

πως θα βρω το δρόμο

στο χάρτη του κόσμου

σημείωσα μόνο

πως χάθηκα

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Τώρα ξέρω..!